| Phawita 的个人资料w|tchy_za ---> R U ReaDy...照片日志列表 | 帮助 |
|
w|tchy_za ---> R U ReaDy tO KnoW ME ???^เธอคือคนหนึ่งคนที่ฉันนั้นหาอยู่ ช่วยออกมาปรากฏกายสักที ให้ฉันไม่ต้องงมงายฝังใจอยู่กับความเหงาหรือเศร้าอย่างในตอนนี้^ 1月9日 วันหยุด T_Tก่อนอื่นก็ต้อง
Happy New Year ก่อนเลย
เร็วมากแฮะ แป๊บเดียวก็ผ่านไปอีกปีแระ แก่ขึ้นทุกวัน
เมื่อคริสต์มาสที่ผ่านมาแปลกๆดี
ไม่ได้เปลี่ยวๆอยู่คนเดียวหรือว่าไปเดินเที่ยวดูไฟที่ไหนอ่ะ
แต่ว่าได้ไปสังสรรค์ (เหรอวะ) ที่คอนโดป้าตอง กับเพื่อนๆเกือบครบกลุ่ม
นานมากกกกแล้ว ที่พวกเราเคยมารวมตัวกันอย่างนี้อ่ะ
เรื่องมันเกิดมาจากที่เราจะไปคอนโดป้าตอง (ซึ่งเป็นเรือ่งปกติ ทำมได๋วนี้กรูม่ะนอนหอมั่งล่ะเนี่ย)
แร้วก็เกิดการชวนคนนู้น คนนี้
คนนี้ชวนคนนั้นต่อ ชวนกันไปมา
ม่ะน่าเชื่อว่าไปกันเกือบสิบคน ขี่คอนอนกันได้เรย
มีใครมั่งวะ (ถ้าไล่ม่ะครบขอโทดจริงๆนะ)
ก็ เรา ตอง ปรัช สด เทป แฟง กิ๊ก โจ เม่น.... หมดยังอ่ะ มีใครขาดใครเกินป่ะ งงๆอ่ะ
แร้วพอไปถึงก็เล่นไพ่กับเกมลงโทษประหลาดๆ
ส่วนเราก็นอน......... T_T
เรยจำไรม่ะค่อยได้อ่ะ แหะๆ
แต่ก็เป็นวันคริสต์มาสที่น่าจดจำดีอ่ะ ชอบๆ รักพวกแกหว่ะ
ช่วงหยุดกีฬามหาลัยเนี่ย เพื่อนๆหลายคนก็ไปเที่ยวลองทริปดิ่นะ ดีจังๆ
แต่ว่าป้าตองกะเทปก็ทำงานเอ็มซีดิ่เนอะ
เหอออ ส่วนเราก็กลับบ้าน ก่อนที่ปิดเทอมนี้จะม่ะได้กลับ
เพราะว่าต้องฝึกงานแล้วอ่ะ
ดูดิ่ แป๊บเดียวก็จะขึ้นปีสี่แร้วอ่ะ
ช่วงฝึกงานอยู่คนเดียวต้องเหงามากแหงๆ
T_T
แต่ก็จะได้มีเวลาทำนู่ทำนี่ซะที เหอะๆ
ช่วงนี้งานเยอะมากเรยอ่ะ ตั้งสติทำอะไรม่ะค่อยถูก
อยากกลับไปเป็นปีหนึ่งปีสองที่อ่านหนังสือสอบแร้วก็จบอ่ะ
ตอนนี้เป็นปีสามที่ม่ะค่อยต้องอ่านหนังสือแต่งานทับหัวแระม่ะสิ้นสุดซะทีอ่ะ
เกรดก็คาดเดาม่ะได้ง่า
แย่จัง....
เกรดเทอมนี้จะเน่ามากม๊ะเนี่ย เศร้าหว่ะ
ช่วงนี้ม่ะค่อยได้อัพสเปซเหมือนแต่ก่อนเรย
ก้ม่ะค่อยได้เล่นเน็ตนิ่นา
ทำไมโน๊ตบุ๊คเราต้องเน่าๆด้วยวะ
เน็ตหลุดได้อีก ทุก 2 วิ ที่ต่อเน็ตติดอ่ะ น่าเศร้าเนอะ
ช่วงนี้อยู่บ้านทั้งวัน ม่ะมีอารายทำเรยนอกจาก นอน เล่นเกม และก็ดูทีวีอ่ะ
ติดหนังมากเรยอ่ะ ดูแร้วก็เพ้อฝัน 555+
แระก็ติดการ์ตูนด้วยอ่ะ
ปกติก็ติดวันพีชอยู่แระ
นิ่พอมาดูเคโรโระ (เพราะนึกถึงโจ) ก็เรยชอบมากๆๆๆๆ
ถึงมานจะเด็กๆประหลาดๆหน่อย แต่น่ารักมากเรยอ่ะ ตอนนี้ต้องดูตลอดแระอ่ะ
อ้อ เราดูจากที่เคเบิลที่บ้านเอามาเปิดอ่ะ ก็เลยดูทุกวันเรย
นิ่ถ้าต้องกลับมหาลัยแล้วจะทำไงดีอ่ะ
อยากดูอ่า......................
12月16日 แปลกเนอะ...ไม่ได้อัพ space ตั้งนานจนจำไม่ได้ว่าเวลาจะอัพต้องกดตรงไหน 555
เมื่อกี๊หาตั้งนานแน่ะ แหะๆ
เมื่อเย็นไปดูบอลชั้นปีมา หนุกดี เป็นผู้หญิง 41 ไม่กี่คนที่ทำตัวเป็นป้าแก่ๆแระนั่งแซวผู้ชายอ่ะ T_T"
ช่วงนี้รุสึกตัวเองขี้เกียดเหลือเกิน ม่ะค่อยทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเรย
งานค้างเต็มไปหมดแร้ว
หอก็ม่ะค่อยได้กลับ เพราะไปคอนโดป้าตองตลอดเรยอ่ะ
ตอนนี้เตียงกะโต๊ะที่หอรกจนหาอะไรม่ะค่อยจะเจอ
แย่สุดๆอะ
ม่ะได้อัพตั้งนาน ระหว่างนั้นเจออะไรเยอะแยะเต็มไปหมด
เล่าไม่ไหว...
แต่ว่าคิดซะว่าเรื่องร้ายๆมันจะสอนให้เราโตขึ้น
บางทีเราก็ได้มองอะไรอีกมุมนึง
ได้รู้จักด้านอื่นๆของคนที่เราเคยรู้จัก
ได้รู้ว่าบางคนก็เป็นคนที่เราอภัยให้ได้เสมอ ต่อให้เค้าจะทำร้ายเราอีกกี่ครั้งก็ตาม
ได้รู้ว่าถึงแม้เราจะเป็นคนที่เค้าไคยนึกถึงแล้วก็มองข้ามตลอด
แต่เค้าก็ยังเป็นคนที่เรานึกถึงคนแรกๆเสมอ
ได้รู้ว่าตัวเองก็ยังรู้สึกดีๆได้...
กับอีกด้านนึง
ถ้าเราเลือกจะมอง
บางทีคนเราก็ไม่จำเป็นต้องเรียกร้องอะไรมากไปกว่าที่มีอยู่
ถ้าสิ่งที่มีอยู่เป็นแค่ความว่างเปล่าก็เหอะ
แต่ถ้าเราคิดว่านั่นคือสิ่งที่เรามี มันก็จะมีอะไรอยู่ในนั้นเสมอ
ถ้าเราคิดว่าเราไม่มีอะไรเลย
นั่นก็แปลว่าเราไม่มีอะไรเลยจริงๆ
อย่างน้อย'ความหวัง'ก็ไม่ได้เป็นอะไรที่โหดร้ายไม่ใช่เหรอ???
บางทีแค่อะไรเล็กๆน้อยๆ
ต่อให้มัน'ปลอม'...
ถ้าเราเลือกที่จะมีความสุขกับมัน
เราก็จะมีความสุข...
มันไม่ได้แปลว่าเราจะรู้สึกดีไปทุกครั้งหรอกนะ
แน่แปลกเนอะ...
ที่คนบางคน
เป็นคนที่เราร้องไห้ให้กับสิ่งที่เค้าทำ
แต่เค้าจะเป็นคนที่เราคิดถึงก่อนเสมอ
แล้วมองว่าสิ่งที่เค้าเคยทำ
มันก็แค่อดีต....... 8月3日 สามสิงหาแร้ววววHAPPY BIRTHDAY
วันนี้เป็นวันเกิดแม่อ่ะ
เห้อ อยากกลับบ้านจังเลย
อยากให้แม่มีความสุขมากๆ
เป็นลูกที่ม่ะดีเลย เอาแต่จัย
ลืมไปแระว่าความสุขเป็นยังไง.... 7月3日 ^_^ไม่ได้อัพตั้งนานแน่ะ
ความจริงก็พอมีเวลาอยู่บ้าง (บ้างจริงๆอ่ะ) แต่ว่าเหนื่อยอ่ะ ก็เลยม่ะได้อัพ
อีกอย่าง เน็ตที่หอก็ม่ะค่อยดีด้วย ในห้องก็ม่ะมีอ่ะ ก็เลยลำบากกว่าจะยกออกมาต่อเน็ตที่บันได T_T
มีอะไรๆผ่านไปตั้งเยอะแยะแน่ะ
ทั้งเรื่องที่รู้สึกดีๆ และเรื่องที่รู้สึกแย่
จนบางทีก็รู้สึกว่าอะไรคือเรื่องดีๆวะ
เวลาได้ทำอะไรในบางจุด เราก็จะได้เรียนรู้อะไร
บางทีมันก็น่าจดจำ
บางทีมันก็ไม่ได้สวยงาม
เยอะแยะจนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
ตอนนี้ก็ปิดห้องเชียร์แล้ว
กีฬาเฟรชชี่ก็จบแล้ว
เมื่อวานก็ทวดจ๋า
แต่ว่าตอนนี้ก็มีงานละครที่เริ่มหนักขึ้นอ่ะ
ตอนนี้อยู่ในช่วงที่ไม่รู้ว่าเราจะรู้สึกโล่งเหมือนคนอื่นๆได้เมื่อไหรอ่ะ
แต่ว่ามันก็อะไรดีๆอ่ะแหละ
ดีใจที่ห้องเชียร์ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
น้องก็น่ารัก เป็นเด็กดี
ถึงจะมีอะไรที่ผิดพลาดไปบ้าง แต่ทุกอย่างเราก็แฮปปี้ดี
กีฬาเฟรชชี่ก็เห็นน้องๆตั้งใจทำกัน
ดีใจที่พวกแกทำมันสำเร็จ
แต่เป็นช่วงที่เรารู้สึกแย่มากเลยอ่ะ
โคตรกดดันเลยอ่ะ ในทุกๆเรื่อง
ตอนที่ประกาศผลพาเหรด เราตกใจมากเลยอ่ะ ก็งงๆกัน พอประกาศดวลเพลง ก็ดีใจที่ไม่ได้ 555+ แค่น้องร้องเต็มที่ก็พอแล้วอ่ะ ไม่ต้องเพราะหรอก^_^ (แต่เค้าก้ร้องเพราะมากจริงๆอ่ะ เราฟังแระทึ่งเลย) พอประกาศลีด นิ่ก็ลุ้นเหมือนกัน แต่ว่าเห็นน้องเต้นได้ดีก็ดีใจแล้วอ่ะ ตอนนั้นคิดจริงๆว่าได้ไม่ได้ก็ช่างเหอะ ยังไงน้องลีดเราก็ทำดีที่สุดแล้ว ตอนนั้นเรายืนหน้าแสตนด์ ไม่ได้ไปยืนกอดคอกับลีดเหมือนปีอื่นๆ เพราะเราอยากอยู่กับน้องแสตนด์ด้วย อิมว่ะ 555+ พอประกาศก็วิ่งๆไปกอดกับน้องๆ ตอนประกาศแสตนด์นิ่เราพีคสุด เรากลัวว่ะ พูดตรงๆ ทุกแสตนด์ดีและเค้าตั้งใจกันมาก เราก็เห็นน้องเราตั้งใจ แต่เราไม่รู้อะไรเรย ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง ตอนที่พวกแกได้ เรายืนไม่อยู่เลยอ่ะ เราดีใจกับถ้วยนี้ที่สุดเพราะมันเป็นถ้วยของพวกแก43ทุกคนเลยอ่ะ แล้วพี่ลีดก็เข้ามากอดเรากันใหญ่หาว่าเราขี้แง ตกใจอ่ะ ทุกวันนี้ก็ยังตกใจอยู่...
เออ แต่ก็ไม่ใช่ว่ามีแต่ความรู้สึกดีๆหรอกนะ ทำยังไงเราถึงจะไม่แคร์คนอื่นเกินไปบ้างอ่ะ บางทีก็มีแต่คนถามว่าเราทำยังไง โกงรึเปล่า........... ไม่สบายจัยเลย เราไม่ได้ทำอะไร แล้วเราก็บริสุทธิ์ใจด้วย บางปัญหาเราก็เคลียร์แล้ว แล้วตอนที่เราให้คะแนนเราคิดว่าเราจะไม่เสียใจด้วยถ้านิเทศจะไม่ได้ เพราะเราเห็นน้องเราตั้งใจแล้ว แต่เราเสียจัยนะที่คนอื่นๆจะมาว่าน้องเราอย่างนี้ และไม่ว่าใครจะคิดว่านิเทศโกงรึเปล่า เออ เราก็แอบเสียใจที่ดูถูกความพยายามของน้องเราหว่ะ แต่ความจริงมาถามก็ดีแล้วอ่ะ ดีใจที่ถามเหมือนกัน จะได้เข้าจัยตรงกันไง... แระตอนนี้ก็ม่ะคิดอะไรมากแระ ^_^
เหนื่อยแล้วอ่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แต่จะพยายามไม่ท้อนะ... 5月30日 ผ่านไปแร้วกับวันที่กนท.ทรหดที่สุด หึหึเมื่อวานเป็นวันปฐมนิเทศ โอ๊ย เหนื่อยสุดๆ...
เริ่มตั้งแต่มาคณะตอนตีห้าครึ่ง
พาน้องๆไปปฐมนิเทศตอนเจ็ดโมงกว่าๆ วิ่งกลับมาคณะ...
ประชุมผู้ปกครองตอนแปดโมงครึ่ง เสดตอนสิบโมง วิ่งไปหอหระชุมจุฬาฯ
รับน้องกลับมาคณะ
คัดลีด
ปฐมนิเทศคณะ
ถวายสัตย์
ไหว้พระรูปที่คณะ
แระก็หมดวันไปด้วยความเหนื่อยอ่อน
ความจริงเลยจุดเหนื่อยไปนานแร้วอ่ะ ตอนนี้เวลาใครถามว่าเหนื่อยมั๊ยก็จะตอบว่าไม่เหนื่อย
เพราะว่ามันไม่รุสึกเหนื่อยจริงๆ
แต่รองเท้าส้นสูงวิ่งไปมาทั้งวันทั้งที่มันกัดเนี่ย ทรมานสุดๆ
กนท.ก็เท้าเยินไปตามๆกัน
วันนี้ก็ยังระบมอยู่ 555
ไม่สบายด้วย เมื่อวานเปงหนัก
แต่ว่าได้นอนเยอะ เพราะนอนไปเกือบสิบห้าชั่วโมง
ก็เรยเริ่มดีขึ้นแร้ว แต่ว่ายังเปงหวัดอยู่หน่อยๆ
วันนี้เริ่มซ้อมน้องลีดแร้ว
อยากให้น้องสู้ๆนะ
พวกแกทำได้อยู่แร้วเนอะ
เออ แระช้านก็ม่ะได้ดุนะ ทำไมทุกคนหาว่าเราดุตลอดเรยอ่ะ แค่เสียงดังเองง่า
แระก็จำชื่อช้านกันด้วยนะ แหม๋ ตอนถามว่าช้านชื่อไรเนี่ย เงียบเชียวววว
หือๆ เสียจัยยยยยยยยยยยย...
พรุ่งนี้มีสปอร์ตฟอร์เฟรชชี่ อยากให้น้องมากันเยอะๆจัง
อยากให้น้องๆมาสนุกๆกัน
เตรียมบอดี้มูฟด้วย เย้
เล่นน้ำกันๆ
ความจริงก็เหนื่อยแหละ แต่ว่าได้ทำอารายๆมันก็ดีเหมือนกัน
วุ่นวายจัย
รุสึกไม่ดีเวลาที่อยู่กับความไม่แน่นอน
บางเรื่องควรจะหยุดมั๊ยอ่ะ
ช่วยบอกที....
พูดมาคำเดียวก็จะหยุด
ถ้าทำได้นะ T_T 5月27日 รับน้อง...รับน้องงงงงขณะนี้เวลาตีสามกะอีกหนึ่งนาที
เพิ่งกลับมาจากทำเฟรชชี่ไนท์
คิดว่าไม่เหนื่อยมั๊ง ก็สนุกดี ความจริงก็คงเหนื่อยๆแหละ แต่ว่าได้ทำอะไรอย่างงี้ด้วยกันมันก็หายเหนื่อยดีอ่ะ
ขอบคุงน๊าค๊า กนท. แระก็พี่ๆน้องๆทุกคนเรยที่ช่วยๆกันอ่ะ
ขอโทดด้วยถ้าทำไรผิดพลาดไป หรือว่าเหวี่ยงใครไป
แต่ว่าเราก็เลือกที่จะเหวี่ยงเองอ่ะ
ถามว่าย้อนกลับไปจะทำไง เราก็จะยังเลือกที่จะทำอย่างงี้นะ
เหอะๆ ช่างมานเหอะ
แระทำไมเรายังม่ะนอนอ่ะเหรอ
ก็แบบว่าติดเกมส์อ่ะ 555
เห้อๆๆๆๆ....
เอ้อ แระแล้วปิ๊ดปิ้วก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
เหนื่อยม๊ากกก แต่รุว่าหลายๆคนก็เหนื่อยเหมือนกัน
ขอบคุงเพื่อนๆที่ช่วยๆกันทุกคนเรยๆ
ช่วงนี้พักผ่อนน้อยชะมัด แต่ชีวิตก็ยางอยู่รอดดีอยู่อ่ะน่า
เวลาเหนื่อยๆนิ่ก็ดีเหมือนกันเนอะ
เผื่ออยากม่ะคิดเรื่องอาราย ไม่สบายจัย หรือนอยเรื่องอาราย
จะได้คิดน้อยลง............
เห้อ อยากพักผ่อน อยากดูหนัง อยากไปเที่ยวง่า.............................
แต่ก็เกลียดวันหยุดที่ต้องอยู่คนเดียวเจงๆ ชิ
เซ็งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 5月15日 นิ่เรากำลังทำอารายอยู่เนี่ยวันนี้ยุ่งอยู่แต่กับเรื่องที่จัดซียูเฟิร์สเดท ตอนแรกว่าจะแค่ไปดูเฉยๆว่าซุ้มตั้งรึยัง เพราะว่าผุชายเค้าก็นัดกันมายกโต๊ะแล้วอ่ะ
แต่ว่าก็พอดีได้ไปคุยว่าเค้าจะย้ายที่ ไปดูที่อีกที เล็กม่ะไหวแระ
เครียดมาก เพราะเราม่ะอยากให้กลับไปจัดที่คณะ ก็รู้ว่าที่แค่นั้นมันไม่พอ แค่แปดคูณห้าอ่ะ แต่ว่าเราอยากให้น้องได้อยู่กับบรรยากาศที่อยู่ร่วมกันทั้งจุฬานิ่นา
ผิดเป่าวะ ที่จะทำอะไรเพื่อน้อง
ผิดเป่า ที่ก็เป็นห่วงว่าคณะอื่นเค้าจะเปงไงถ้าที่มันเล็กขนาดนี้
เข้าจัยว่าพี่ๆเค้าก็เครียดเพราะม่ะมีที่จริงๆ นิ่ก็ช่วยๆกันหาทางออก
ก็ไปวนเวียนอยู่กับลานจามทั้งวัน
ไอ้ที่คณะเราไปวัดที่เนี่ย
ผิดเป่าวะ
ทำเพื่อคณะตัวเองด้วยรึเปล่า ก็จะตอบเรยว่าใช่ เพราะที่แค่นั้นอ่ะ ม่ะพอหรอก แระเราก็ไม่อยากจะไปจัดที่คณะ(อย่างที่คนอื่นแนะนำ)ด้วย
ถ้าถามว่าทำเพื่อคนอื่นด้วยรึเป่า ก็จะตอบว่าใช่ จะว่าเราเฟคก็ได้ แต่เราคิดว่าที่แค่นั้นทุกคณะจะโอเคจริงเหรอ นิ่คณะเราเป็นแค่คณะเล็กๆด้วยซ้ำ
ถ้าเราไม่ไปดูที่ ไม่ไปคุยกะพี่เค้า ม่ะไปวัด เราจะรุเรื่องงี้มั๊ย
แระที่เราไปวัดที่เนี่ย มันทำให้เราดูยุ่งเรื่องชาวบ้านรึเปล่า
ขอโทด ถ้ามีใครที่คิดว่าเราวุ่นวาย คิดว่าไม่ใช่เรื่องของคณะเรา
แต่ว่าเราอยากให้น้องของเราได้มีอะไรดีๆ
ไอ้การที่เราคิดเผื่อคนอื่น
ก็ขอโทดด้วยแระกันที่ไปยุ่งวุ่นวาย
บางเรื่องก็สอนให้เรารุว่าควรยุ่งกับเรื่องตัวเอง มันก็ควรจะมากเกินพอแล้ว
ทำดี แล้วเค้าเห็นรึเปล่าล่ะ
ไม่ได้อยากให้เห็นหรอก ก็แค่ไม่อยากให้เพื่อนๆเราที่มาเหนื่อยทำ ต้องถูกมองว่ากำลังสร้างปัญหา
ทำไมล่ะ
ทุกคนมองว่า "นิเทศ" เป็นยังไงเหรอ
พูดตรงๆ เราไม่ได้ติดใจอะไร
ไม่ได้อยากคิดว่าใครทำอะไร
เราก็แค่ไม่อยากถูกมองด้วยสายตาแบบนั้น ก็เท่านั้น
คำถามที่วนเวียนอยู่ในหัว
คือสิ่งที่ทำไป
ทำไปเพื่ออะไร
คุ้มค่ารึเป่า
ทำทำไม
แระก็มีแต่คำด่าตัวเอง....
พรุ่งนี้ก็จะเป็นวันที่จัดซุ้ม
ถ้าเราเป็นคณะอื่น เราคงมีอะไรไม่พอใจบ้างแหละ
คณะเล็กๆนิ่มันอะไรนักหนา
เออ หรือว่าเราจะผิดเองตั้งแต่ต้น??????????????????????????????????
หลายคนบอกเราว่าอย่าคิดมาก
เราก็ม่ะได้อยากคิดมากนะ
แต่ว่าการร้องไห้มันก็อาจจะทำให้เราสบายจัยขึ้นบ้างนิ่นา
สัญญากับตัวเองว่าจะหายแระ
ถ้าม่ะได้มีเรื่องอะไรอีกอ่ะนะ
แต่ถ้าถึงวันจริงแระมีอารายจริงๆ................................
ใครก็ได้ช่วยปลอบเราทีเหอะ T_T |
||||
|
|